نوشته های یک معتاد کامپیوتر

خوب بالاخره چیزی که مدتها تو فکرش بودم و می خواستم شروع کنم و نمی دونستم از کجا باید آغاز کرد را استارت زدم و امیدوارم طبق برنامه پیش بره.

اول قرار بود که روز جمعه هفته پیش با استادم در این مورد جلسه ای داشته باشم ، اما  به دلیل مشکلی که برای استاد پیش اومد و جمعه دانشگاه نبودن، این جلسه روز 4 شنبه برگزار شد و نتیجه یک ساعت بحث و صحبت این شد که استاد از طرح و موضوعی که انتخاب کرده بودم  و با توجه به اینکه تا این لحظه توی ایران منتشر نشده ،کاملا راضی بودن و با راهنمایی هایی که لطف کردن و انجام دادن فکر کنم نتیجه خوب تر از اون چیزی بشه که انتظارش رو داشتم.

اما  چیزه دیگری که خیلی وقته که توی ذهنم هست و از هدف های من بود و الان خیلی جدی تر شد، بورسیه شدن در رشته خودم خارج از ایران  و به طور خاص آمریکا هست.

(همانطور که میدانید آمریکا الان از لحاظ IT حرف اول را در دنیا  میزند و فکر نکنم کشوری بتواند الان ادعا مقابله داشته باشه و این برتری در فراگیری این دانش هم به طور خیلی زیادی نمود دارد)

قبلا تصمیم داشتم که بورسیه را برای دکترا اقدام کنم اما دیشب طی یک اتفاق ، به این نتیجه رسیدم که  از همین فوق اقدام کنم، اما با توجه به اینکه این کار یک پروسه زمانبر است، فعلا مجبورم هم روی فوق داخل کشور سرمایه گزاری کنم و هم خارج. تا انجایی که اطلاع دارم حدود 1 سال از درخواست تا پذیرش طول میشکه و امیدوارم که دانشگاهی که مد نظرم هست پذیرش رو قبول کنه. فیلم های چند تا از کلاسهای کامپیوتر اون دانشگاه را دیدم و واقعا سبک آموزش از آسمان تا زمین متفاوت است، من که فیلمهای این چند تا درس را دیدم، مباحث همان چیزهایی است که یک مقدار داخل دانشگاه خودمون میگن و بیشترش هم همون چیزهایی بوده که به خاطرش مجبور شدم کتابهای زیادی بخونم تا متوجه کل مطلب بشم، اما اونجا به صورت کاملا حرفه ای و با تسلط کامل مطالب گفته شد و کاملا هم قابل فهم بود.

امیدوارم این هدف هم مثل بیشتر هدف هایی که داشتم و بهشون رسیدم، توی زمانی که انتظارش رو دارم محقق بشه.